De Kosten


Per 2014 is de GGZ ingrijpend gereorganiseerd 

Sinds 2014 wordt er binnen de GGZ een onderscheid gemaakt tussen de behandeling van psychische klachten en van psychische stoornissen. De behandeling van de meeste psychische stoornissen, zoals o.a. depressies en angststoornissen, valt onder vergoede zorg en wordt (gedeeltelijk) vergoed vanuit de basisverzekering. De behandeling van psychische klachten, zoals bijvoorbeeld werk- en relatie problemen, wordt niet meer vergoed vanuit de basis verzekering. De behandeling is dan voor eigen rekening of wordt soms vanuit de aanvullende verzekering vergoed.


Verwijzing

Indien u last heeft van psychische problemen is uw huisarts uw eerste aanspreekpunt. Deze zal, vaak met de hulp van een praktijkondersteuner GGZ (POH-GGZ), proberen om u te helpen. Pas wanneer dit niet lukt of wanneer uw problemen te gecompliceerd zijn zal de huisarts u verwijzen voor hulpverlening door een psycholoog, psychotherapeut of psychiater. 


Basis GGZ en Specialistische GGZ

Met ingang van 1 januari 2014 valt de eerdere eerstelijns psychologische zorg voortaan onder de generalistische Basis GGZ (BGGZ); psychotherapie of de eerdere tweedelijns behandeling valt onder de specialistische GGZ (SGGZ). Voor alle behandelingen die onder deze zorg vallen is een verwijzing van de huisarts nodig.

De verwijzer (de huisarts, evt. in overleg met de POH-GGZ) bepaalt voor welke behandeling u verwezen wordt. De verwijzer let op de mate waarin uw problematiek een risico vormt voor u of de mensen om u heen; hij schat de complexiteit van uw hulpvraag in; hij bepaalt of er sprake is van een in de DSM-IV benoemde stoornis (= een stoornis die omschreven wordt in een handboek met psychiatrische ‘etiketten’: bijvoorbeeld sociale fobie of depressie) en hij maakt een inschatting van de duur en ernst van de symptomen. Op basis van die inschatting wordt u een aantal gesprekken bij de POH-GGZ van de huisarts geboden of naar mij verwezen voor zorg die valt onder de BGGZ danwel de SGGZ.

Specialistsche GGZ (SGGZ): voorheen tweedelijns psychotherapie.
In mijn praktijk bied ik vooral deze zorg aan. U komt voor de SGGZ in aanmerking als de verwijzer inschat dat uw hulpvraag intensievere en langduriger zorg nodig heeft dan  geboden kan worden in de BGGZ. Op de verwijsbrief van de huisarts moet dan ook een verwijzing voor SGGZ en een (vermoedelijke) DSM-IV stoornis vermeld staan.  


Vergoeding

Behandeling in de GGZ zit in de basisverzekering: iedereen met een Nederlandse zorgverzekering heeft dus in principe recht op vergoeding (enkele uitzonderingen daargelaten, zie ‘tarieven onverzekerde zorg’). GGZ-behandelingen in mijn praktijk waarvoor uw verwijzer een indicatie heeft gesteld, worden na aftrek van het standaard eigen risico (per 2014: €375) vergoed. Een voorwaarde is echter wel dat de praktijk een contract heeft met uw zorgverzekeraar. Ook in 2016 heb ik met vrijwel alle zorgverzekeraars een contract afgesloten (contracten 2016 zie hier). Mocht dat voor uw verzekering niet het geval zijn betekent dit dat u daardoor een lagere vergoeding krijgt en u het verschil zelf moet bijbetalen. 

In de SGGZ wordt net als in voorgaande jaren gewerkt met zogenaamde Diagnose Behandel Combinaties (DBC’s): afhankelijk van de aard van uw klacht bij aanmelding en de hoeveelheid tijd die eraan werd besteed, wordt na een jaar of na afsluiting van de therapie bepaald hoeveel de therapie gekost heeft. Het dan vastgestelde bedrag (eveneens vastgesteld door de Nederlandse Zorgautoriteit, NZa) wordt aan de behandelaar vergoed, meestal rechtstreeks door de zorgverzekeraar.

De rekening van de productgroep (BGGZ) of DBC (SGGZ) die bij uw zorgverzekeraar wordt ingediend is niet geheel anoniem. Wij zijn verplicht de productgroep of DBC op naam en met de globale diagnostische categorie aan te leveren. Alhoewel de zorgverzekeraar is gehouden aan geheimhoudingsplicht, hebben sommige cliënten (principiële) bezwaren tegen deze niet anonieme aanlevering van DBC’s.


Onverzekerde zorg

Vanaf 1 januari 2013 valt burnout / oververmoeidheid niet langer onder de ziektekostenverzekering. Medisch gezien valt burnout onder de aanpassingsstoornissen, die nu niet meer worden vergoed. U dient de behandeling dan dus zelf te bekostigen. Veelal zijn werkgevers wel bereid (een deel van) de kosten te betalen.

Vanaf 1 januari 2014 vallen de behandelingen van volgende klachten niet meer onder de ziektekostenverzekering:

  • specifieke fobie
  • slaapstoornissen
  • alle stoornissen die niet nader zijn omschreven (NAO) inclusieve de persoonlijkheidsstoornis NAO
  • alle klachten die vallen onder ´andere aandoeningen die een reden voor zorg kunnen zijn´ zoals: ouder-kind relatieprobleem, mishandeling, rouwreactie, studieproblemen, identiteitsprobleem, acculturatieproblemen, religieus probleem, levensfaseprobleem.                  
  • psychische klachten zonder dat er sprake is van een omschreven psychische stoornis zoals: zingevingsvragen, problemen met de coming out, ondersteuning bij persoonlijke groei, subassertiviteit, werken aan een beter zelfbeeld, etc.

Ook voor deze klachten is natuurlijk hulp mogelijk, echter betaalt u die dan zelf. Voor een gesprek van 45 minuten betaalt u, afhankelijk van uw hulpvraag en inkomen, tussen € 80,00 en € 96,00 (voor studenten geldt een gereduceerd tarief). Er is voor deze behandelingen geen verwijzing van de huisarts nodig en er wordt geen informatie doorgegeven aan uw ziektekostenverzekering.


No Show

Als u op een afspraak niet verschijnt zonder dit langer  dan 24 uur van tevoren te hebben gemeld, geldt dit als een ‘no-show’. U ontvangt in dit geval een factuur voor deze 'no show', deze kunt u niet declareren bij uw zorgverekeraar. De kosten voor een no-show zijn € 70,00.
 

LET OP!!!

Een behandeling in de GGZ valt onder het eigen risico! In 2018 is dat  € 385,00.       


Supervisie en leertherapie

Voor zelfbetaler bedraagt het tarief per consult € 90,00. Indien het traject door uw werkgever wordt bekostigd worden de kosten in overleg vastgesteld.